Hocus pocus, weg is focus – Voor het eerst Helweek – dag 2

Om 5.03 uur verlaat ik mijn nest. Dat ging verdacht makkelijk voor een avond- en nachtmens als ik. Ik hijs me in de sportkleding die ik gisteravond al heb klaargelegd. Een goede voorbereiding schijnt het leven een stuk makkelijker te maken. Tijd voor een grote kom havermout met vers fruit. Als ik vervolgens op mijn yogamat neer plof slaat de vermoeidheid toe. Tijdens het mediteren dommel ik een paar keer weg en ook tijdens het lezen vallen mijn ogen dicht. Waar ben ik aan begonnen?! Ik weet dat ik moet bewegen om wakker te worden, maar lopen in de buitenlucht is wel het laatste waar ik aan moet denken. Helaas is uitstellen – my middle name – tijdens de helweek geen optie. Naar buiten dus! Ik wissel het wandelen af met kleine stukjes hardlopen en dat gaat verrassend goed. Na een uur lopen ben ik best trots op mezelf en spring ik onder de douche. Ik ben een stuk fitter dan vanmorgen en heb het gevoel dat ik de hele wereld aankan.

Dat gevoel duurt precies anderhalf uur, want daarna stort ik weer in. Ik ben al drie kwartier bezig met de eerste alinea van een blogpost en doe tussendoor allerlei andere dingen. Mijn fruitmand aanvullen en gezellig uitziende drankjes maken bijvoorbeeld. En vandaag staat juist in het teken van modus en focus. Volgens Bertrand is modus je gemoedstoestand tijdens verschillende prestatiesituaties en is focus de zone waarin je concentratie op één doel is gericht. Nou, dat gaat lekker vandaag…

Het lukt me die middag toch om wat teksten te schrijven en om 17.00 uur spring ik op de fiets naar de verjaardag van mijn neefje. Wisseling van modus! Van hardwerkende blogger (…) naar gezellige verjaardagsgast. Check! Het taartje en de Indische lekkernijen sla ik met pijn in mijn hart af. Na de verjaardag volg ik mijn wekelijkse Zumba-les, maak ik een planning voor morgen en lees ik in bed in mijn helweekbijbel. Ergens halverwege het hoofdstuk val ik in slaap met het licht nog aan. Helweek is zwaar.

Leave a Reply