Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet – Voor het eerst naar een helderziend medium

Uit: Wellness Magazine – Spiritualiteit editie – jaargang 4 – nr 4 – oktober- december 2014

Noem me bekrompen, maar bij het woord spiritualiteit denk ik al gauw aan waarzeggers die in hun glazen bol staren en voorspellen dat je nog vijf jaar te leven hebt. Of aan Char, het tv-medium dat na veertien pogingen nog steeds de beginlet­ter van een overleden persoon niet heeft geraden. Mijn eigen ervaring met waarzeggerij? Nul. Voor mij geen nare ‘meng je morgen vooral niet in het verkeer’-adviezen of dramatische ‘jij zult alleen sterven’- uitspraken. Tot voor kort in elk geval. Speciaal voor deze column beleefde ik onlangs mijn eerste spi­rituele ervaring. Ik zette mijn vooroordelen opzij en bezocht Sjaan van der Gaauw, een helderziend en heldervoelend medium. Benieuwd hoe dit afloopt? Lees verder!

Laat je drillen voor strakke billen – Voor het eerst trainen met een personal trainer

Eerste keer trainen met een personal trainer

Personal trainers zijn voor BN’ers, dacht ik altijd. Zo dankt Lieke van Lexmond haar loeistrakke Playboylichaam aan haar persoonlijke drillmaster en is sportcoach Guy van der Reijden verantwoordelijk voor de sixpack van Mark van Eeuwen op de cover van Men’s Health. Kiezen voor de makkelijkste weg, noemde ik dat. Met een personal trainer kan iedereen de billen van Doutzen krijgen. Dat je ondanks de persoonlijke begeleiding nog steeds zélf keihard moet trainen om een strak lijf te krijgen, maakte het vuurrode, bezwete hoofd van mijn zus mij duidelijk. Haar eerste personal training met Niek Wessels zat erop. Hoewel ik de afgelopen jaren best wat uurtjes in de sportschool met haar doorbracht, heb ik mijn zus niet eerder zo gesloopt gezien. Nu, een jaar en heel wat glimmende tomatenhoofden verder, traint ze nog wekelijks met Niek en zit ze een stuk strakker in haar vel. Op Nieks Facebookpagina zie ik steeds meer geslaagde transformaties voorbij komen. Van mensen in alle soorten en maten. Omdat ik toch eens zelf wil ervaren welk leed ik moet ondergaan om van dat buikje af te komen, maakte ik in een dappere bui een afspraak met Niek. Mijn eerste personal training is een feit. Benieuwd hoe dit afloopt? Lees verder!

Doe het lekker zelf(scan)! – Voor het eerst boodschappen doen met een zelfscanner

zelfscannerAl maanden tref ik ze direct bij binnenkomst aan. De zelfscanners van de PLUS (bij mij in de straat). Hoewel ik dat soort nieuwe ‘gadgets’ wel interessant vind, loop ik de zelfscanners altijd voorbij als ik de supermarkt binnenloop. Om die dingen te gebruiken moet je namelijk instructies opvolgen. En laat ik dát nou lastig vinden.

Of het nu gaat om een bouwpakket van onze Zweedse vriend of een mondelinge uitleg van een nieuwe opdracht. Weinig kans dat ik in één keer begrijp wat ik moet doen. Ik kan zo’n instructie niet snel genoeg omzetten in de juiste handeling. Helaas voor mij is de zelfbediening in opmars, en moet ik me in steeds meer situaties zelf maar redden met de benodigde apparatuur en een instructiebord. Benieuwd hoe dit afloopt? Lees verder!

Big hair, don’t care – Voor het eerst hairextensions

Uit: Wellness Magazine – Beauty editie – jaargang 4 – nr 3 – juli-oktober 2014

Mijn kinderfoto’s lieten het al zien: dit meisje moet het later niet van haar indrukwekkende lokken hebben. En ze hadden gelijk. Geen volle bos glanzend haar pour moi. Nu moet ik bekennen dat ik ook weinig moeite doe om er wat van te maken. Niet meer dan nodig is eigenlijk. En nee, mijn haar doorkammen vind ik niet altijd nodig. Soms is zo’n knoperige haardos zelfs nog fraaier dan die slappe, futloze plukken die treurig langs mijn gezicht vallen. Big, sexy Hollywood hair? Geen haar op mijn hoofd die daaraan denkt. Omdat ik zo’n kapsel toch een keer wilde ervaren, besloot ik de natuur een handje te helpen. Ik liet hairextensions zetten. Benieuwd hoe dit afloopt? Lees verder!

Een prima ballerina – Voor het eerst ballet

Uit: Wellness Magazine – Gezondheid editie – jaargang 4 – nr 2 – april-juni 2014

Balletfilm Black Swan heb ik vijf keer gezien. Iedere keer droom ik weer weg bij Natalie en Mila die met hun ranke lichamen de sierlijkste bewegingen maken. En iedere keer houd ik mezelf voor: een 24-jarige die nog nooit een barre van dichtbij heeft gezien, is vast niet te oud voor een glansrijke balletcarrière. De mensen in mijn omgeving halen me vervolgens uit die droom en raden mij aan om het gewoon bij mijn wekelijkse uurtje Zumba te houden.

Toch houd ik altijd een zwak voor ballerina’s. Voor de spitzen aan hun voeten, de knot in hun haren en de roze maillot om hun benen. Toen ik las over de barre workout van TrippleShape sprong ik een – sierlijk – gat in de lucht. Een perfecte en laagdrempelige manier om kennis te maken met ballet. Volgens de site van TrippleShape creëer je met de barre workout het gestroomlijnde figuur van een danser. Kom maar op met die barre! Benieuwd hoe dit afloopt? Lees verder!

Maskers, mee-eters en meetapparaten – Voor het eerst een hannah gezichtsbehandeling

Geschreven voor de Zwaluwhoeve – 26 juni 2014

hannah-300x276

Littekens van jeugdpuistjes, pigmentvlekken door zon en poriën waar je niet omheen kunt. Ja, mijn huid is een ramp. Ik heb ook geen idee welke verzorgingsproducten ik moet gebruiken. Mijn gezicht is het ene moment kurkdroog, het andere moment vettig en van een plotselinge pukkelaanval – met een stuk of drie hardnekkige monsters die je hele gezicht verdoven – kijk ik niet eens meer op.

Een huidcoach bezoeken voor een gezichtsbehandeling doe ik vrijwel nooit. Ik heb ooit een behandeling gehad en die beviel prima, maar echt bijzonder vond ik hem niet.

De hannah Facial van veertig minuten bij Wellnessresort de Zwaluwhoeve is de tweede gezichtsbehandeling die ik onderging . Op beautyblogs las ik er goede verhalen over. Behandelingen van hannah zouden niet te vergelijken zijn met ‘gewone’ gezichtsbehandelingen. Ook al had ik weinig vergelijkingsmateriaal, benieuwd was ik wel. Benieuwd hoe dit afloopt? Lees verder!

Bekaf en bezweet: het leed dat bootcamp heet – Voor het eerst bootcamp

1531722_10203509257160918_911936938_n

Ik hou niet van buitensport. Plaatselijke regenbuitjes die Helga noch Piet voorspelde, hellingen die hoger zijn dan ze lijken, ongelijke stoeptegels die je niet ziet aankomen, modderige zandpaden waar je niet omheen kunt en niet-sportende toeschouwers die je aanmoedigen als je halfdood in de berm staat uit te hijgen; allemaal storende factoren die het sporten alleen maar zwaarder maken. En sporten moet voor mij vooral niet te zwaar zijn. Nee, dan liever die klamme sportschool. Daar weet ik tenminste waar ik aan toe ben.

Toch deed ik voor het eerst mee aan een les bootcamp. Buiten. In het bos. Niet vrijwillig uiteraard. Sportieve sportschoolmensen wisten mij op een zwak moment over te halen en twee dagen later stond ik met lood in mijn hardloopschoenen in het bos tussen de ervaren bootcampers en (sport)vriendin Sabrina die – bleek later –  over de conditie van een topsporter bleek te beschikken. Achteraf gezien was dat het moment waarop ik de handdoek – die ik later heel hard nodig had – in de ring had moeten gooien en het fanatieke clubje had moeten verlaten. Maar ik bleef en deed mee. Benieuwd hoe dit afloopt? Lees verder!

Gewichtloos drijven in een mini Dode Zee – Voor het eerst floaten

Uit: Wellness Magazine – Reizen editie – jaargang 4 – nr 1 – januari-maart 2014

‘Floaten verlicht mentale en fysieke stress. Binnen enkele minuten voelt u zich gewichtloos worden en lijkt het alsof u op een eindeloze zee drijft.’ Ik las deze woorden op het juiste moment. Een zwak moment. De weegschaal maakte me die och­tend namelijk pijnlijk duidelijk dat het verorberen van grote hoeveel­heden oliebollen ook grote gevolgen heeft. Je verre van gewichtloos voe­len is één van die gevolgen. Mentale stress ook.

Tijd om te floaten dus. Gewichtloos drijven op zeer zout water in een cabine. De Dode Zee, maar dan dichter bij huis en íets kleiner. Ik maakte een afspraak bij Koan Float in Amsterdam. Een beetje gespannen was ik wel, maar de informa­tie op de site stelde me ietwat gerust. Je kunt niet verdrinken als je in slaap valt en zelfs claustrofoben ontspannen in de floatcabine.

Een medewerker van Koan Float legde alles uit. Het licht en de muziek bedien ik met de knoppen in de cabine en via de intercom houd ik contact met de receptioniste. Ik nam mezelf voor om geen misbruik te maken van deze functie. Benieuwd hoe dit afloopt? Lees verder!

Adriaan, eat your heart out! – Voor het eerst aerial yoga

Uit: Wellness Magazine – Passie editie – jaargang 3 – nr 6 – november – december 2013

Ik ben geen acrobaat. De keren dat ik tijdens de gymles op school met een bloedneus of gezwollen lip uit de rekstokken kwam zijn niet op twee handen te tellen. Yoga is nieuw voor me. Dat zweverige leek me nooit iets voor mij. Mijn deelname aan de work­shop aerial yoga, een combinatie van luchtacrobatiek en yoga, is dan ook vrij bijzonder.

De plaatjes waren veelbelovend. Ranke meisjes die de meest onmo­gelijke houdingen op sierlijke wijze uitvoeren. Dat wil ik ook. Ik maakte een afspraak bij Bodywise in Enschede en een dag later mocht ik de doeken in. Een paar uur voor de les wierp ik nog een blik op de site van Bodywise. “Deelname op eigen risico.” Fijn. De kans dat ze me met een gebroken been en drie gekneusde ribben naar het ziekenhuis moeten afvoeren, is dus aanwezig. Benieuwd hoe dit afloopt? Lees verder!

It’s alive! – Voor het eerst op de foto met een levend standbeeld

Ik ben als de dood voor verklede en geschminkte mensen. Die angst begon toen ik drie was. Een lollige clown dacht dat het leuk was om een peuter te laten schrikken. (Dat is mij verteld. Traumatische ervaringen verdringen we toch vaak?) Deze grapjas zorgde ervoor dat ik nachtmerries kreeg van een aflevering van Pipo de Clown en elke avond bad dat ik nooit in het ziekenhuis terechtkwam, zodat de CliniClowns me niet zouden opzoeken.

Het bleef niet bij een clownfobie in mijn kindertijd. Bij een bezoek aan McDonald’s ben ik nog steeds bang dat Ronald tot leven komt, ik schrik van zwarte pieten (Neehee, niet omdat ze zwart zijn, maar omdat ze verkleed zijn.) en een verbod op levende standbeelden juich ik van harte toe. Ik kan er niet tegen dat ik niet weet wie er onder die kleren en schmink zit.

Dat ik met een angstaanjagend, gruwelijk en lelijk levend standbeeld op de foto sta, kan ik dan ook nauwelijks geloven.
Benieuwd hoe dit afloopt?

1 2 3