HELemaal gesloopt – Voor het eerst Helweek – dag 5

Om 8.15 uur sta ik op. Wat voel ik me slecht. Ik ben kapot en ik voel me een mislukkeling, want ik heb geslapen en dat mocht niet. Dag 5 mag dan wel in het teken van rust en herstel staan, het enige wat ik wil is drie dagen lang slapen. Uit een soort protest check ik Facebook en Instagram. Ha, in de ochtend! Die Bertrand kan de pot op met zijn stomme regels. Toch krijg ik spijt van het valsspelen en ik besluit er maar het beste van te maken. Ik doe een mislukte poging tot lezen en yoga. Zelfs ontbijten is teveel gevraagd. Ik staar voor me uit en zou niet misstaan in een aflevering van The Walking Dead. Een rondje strompelen door het park en een koude douche (aaaah!) maken me iets fitter, maar de vermoeidheid verdwijnt niet. Ik waag me aan een meditatieoefening die Bertrand in zijn boek beschrijft: ‘Freuds sleutelbos’. Ik nestel me op de bank met de sleutels losjes in mijn hand. Ik sluit mijn ogen en adem in en uit. Het kost me weinig moeite om al mijn spieren te ontspannen. Plots schrik ik wakker. De sleutelbos ligt op de vloer. Mijn efficiënte rustmoment is voorbij. Ik heb het idee dat het nog werkt ook. Mijn lichaam voelt minder moe. De hartkloppingen die ik eraan overhoud lijken me alleen niet helemaal de bedoeling.

’s Middags lunch ik met een vriendin in de stad. Iets langer dan Bertrand waarschijnlijk toe zou laten, maar hee, vandaag draait om rust en herstel. De rest van de dag ben ik gek genoeg helemaal niet moe en ik vink zelfs wat taken van mijn to-do-list af. Ik zie het weer een beetje zitten, want de ergste dagen zijn achter de rug. Ik duik niet om 22.00 uur maar om 23.00 uur mijn bed in. Wat een vreemde dag.

Leave a Reply