Archive of ‘Angsten’ category

Spanning, stress en Sinister 2 – Voor het eerst een horrorfilm kijken in de bios

voor het eerst een horrorfilm in de biosIk ben geen liefhebber van enge films. En ik vind films al snel eng. Een spannende actiefilm, een zinderende thriller of een grimmige cultfilm; gooi er een schrikmoment in, zet er een dreigend muziekje achter en ik slaap de komende drie nachten met het licht aan. Áls ik al slaap. Horrorfilms durf ik helemaal niet aan. De combinatie van hartkloppingen, angstzweet en stress doen mijn gezondheid vast niet veel goeds. Tijdens een filmavond wil ik ontspannen, niet vrezen voor mijn leven.

Toch kan ik Sinister 2 aan mijn lijst van bekeken films toevoegen. Een angstaanjagende horror – zoals de bioscoop hem beschrijft, want ja, ik keek hem in de bios. Wat mij in hemelsnaam bezielde? Of ik soms behekst ben? Neen. Nou ja, misschien wel. Door de bedenker van helweek. Die gaf me als opdracht om een grote stap uit mijn comfortzone te zetten. Iets doen wat ik echt niet durf. Een horrorfilm in de bioscoop kijken bijvoorbeeld. Als je bedenkt dat een spannende thriller thuis op de bank al buiten mijn comfortzone valt, dan weet je waar een horror in de bios zich bevindt. Ergens in het hiernamaals. Benieuwd hoe dit afloopt? Lees verder!

It’s alive! – Voor het eerst op de foto met een levend standbeeld

Ik ben als de dood voor verklede en geschminkte mensen. Die angst begon toen ik drie was. Een lollige clown dacht dat het leuk was om een peuter te laten schrikken. (Dat is mij verteld. Traumatische ervaringen verdringen we toch vaak?) Deze grapjas zorgde ervoor dat ik nachtmerries kreeg van een aflevering van Pipo de Clown en elke avond bad dat ik nooit in het ziekenhuis terechtkwam, zodat de CliniClowns me niet zouden opzoeken.

Het bleef niet bij een clownfobie in mijn kindertijd. Bij een bezoek aan McDonald’s ben ik nog steeds bang dat Ronald tot leven komt, ik schrik van zwarte pieten (Neehee, niet omdat ze zwart zijn, maar omdat ze verkleed zijn.) en een verbod op levende standbeelden juich ik van harte toe. Ik kan er niet tegen dat ik niet weet wie er onder die kleren en schmink zit.

Dat ik met een angstaanjagend, gruwelijk en lelijk levend standbeeld op de foto sta, kan ik dan ook nauwelijks geloven.
Benieuwd hoe dit afloopt?

Angsthaas? Watje? Thrillseeker! – Voor het eerst in de Python

Ik ben geen held. Na een spannende aflevering van GTST slaap ik met het nachtlampje aan, ik ben bang voor spinnen en alles wat erop lijkt en ik durf niet in enge achtbanen. Vooral dat laatste irriteert me mateloos. Hoewel ik tijdens mijn jaarlijkse trip naar de Efteling steeds vaker in enge attracties durf (ja, de Bobbaan is best eng), kijk ik altijd van een afstandje vol bewondering naar de daredevils in de Python. Om me vervolgens rot te ergeren aan mezelf. Waarom durf ik er niet in? Wat stellen die 140 seconden nou voor? Tijdens mijn laatste bezoek aan de Efteling slofte ik een keer níet teleurgesteld langs de Python naar Station Oost, een restaurant iets verderop, om mijn frustraties weg te eten. Nee, ik sloot met heel veel pijn in mijn buik en een enorme drang om te plassen achteraan in de rij van de Python.
“Benieuwd hoe dit afloopt? Lees verder!”

Je bent een rund… – Voor het eerst vuurwerk afsteken

31 december. Mensen kijken er wéken naar uit en op de dag en nacht zelf draait het om oliebollen, champagne, oudejaarsconferences,  feestjes en… vuurwerk. Mijn laatste dag van het jaar staat daarentegen volledig in het teken van: overleven. (Oké, en oliebollen eten) Elk jaar weer. Ik ben namelijk bang voor vuurwerk. Met mijn vingers in mijn oren, een naar gevoel in mijn onderbuik en de muziek heel hard aan, sluit ik standaard het oude jaar af. Ik haat vuurwerk. Ik schrik van de knallen, vind siervuurwerk zwaar overgewaardeerd en verder is het gewoon levensgevaarlijk. Ik hoef natuurlijk niet te vertellen dat ik nog nooit in mijn leven vuurwerk heb afgestoken. Maar aangezien mijn blog de daredevil in mij naar boven haalt, deed ik het: ik stak voor het eerst vuurwerk af.  Een wondertol, volgens mij. Zonder knal. Benieuwd hoe dit afloopt? Lees verder!